اصلا نمی تونم درک کنم این جو حاکم بر ایران رو . خصوصا در ماههایی که برای عموم مقدس به حساب میان . محرم و رمضان و شعبان و..1

هر جایی که پا می ذاری پره از مضامینی که  سطحیه ، ظاهریه ،پوسته ایه از عقاید نخ نما شده ی یه سری آدم که حتی زحمت فکر کردن و تجدید نظر رو راجع به،( به اصطلاح خودشون ) عقاید مذهبیشون رو نمیدن . اکثرشون حتی نمی دونن چرا به اون چیزا اعتقاد! دارن ،فقط می دونن که اعتقاد دارن ( البته این فکریه که اونا می کنن) !در واقع یه کسایی براشون گفتن و اونا از بر کردن ، طوطی وار .  چه فاجعه ای! آدم عقایدش رو حفظ کنه و بعد با توجه به اون زندگی کنه . و دیگه تا ابد راجع به چرایی اون عقاید فکر نکنه. مثل یه اسباب بازی کوک شده که برای ابد کوکش کردن!

هر چی بیشتر می گذره این اعتقادات بییشتر و بیشتر به خرافات نزدیک و ازعقل بیشترو بیشتر دور میشه.

همه جا پر شده از تظاهر و ریا ، تظاهر به چیزی که نیستن. تلویزیون ، ادارات ،اماکن عمومی ،مدارس و دانشگاه ها  همشون شدن تبلیغاتچی یه عده آدم متحجر ظاهر بین که همه چی رو با خط کش خودشون اندازه می گیرن و می خوان به زور بقیه رو پیرو خودشون بکنن . از نظر اونا همه چیز فقط دو حالت داره یا با اونا و یا بر اونا!

هر کس با اونا نیست ملحد و خائن به نظامه.و خدا نکنه دستشون به همچین آدمی برسه ، که روزگارشو سیاه می کنن.

همه جا رو کردن مثل مسجد . هر جا میری اثرشون هست ، موعظه هاشون به در و دیوار شهر آویزونه. رسانه ها هم که قربونشون برم، شدن برگزار کننده مجالس وعظ و خطابه تا همه رو به زور هدایت! کنن!!!

یکی نیست بگه آخه بشر ،شاید یکی هم کیش شما نباشه  شاید یکی نخواد به این اراجیف گوش کنه، دیگه اون چه گناهی کرده ؟

سفاهت امثال این آدما که مرغشون فقط یه پا داره ،منو یاد سفاهت ابو موسی اشعری میندازه ،که با نادانی اش تونست آدمی مثل علی رو خونه نشین کنه.

انگار تاریخ باید همیشه تکرار بشه . در عجبم از خودمون که چرا درس نمی گیریم ؟ چرا همچنان علی های زمان رو خونه نشین می کنیم ؟ چرا نمی فهمیم که ما به دست خود داریم ریشه هامون رو قطع می کنیم . داریم هویت انسانی مون رو از دست میدیم و انسانیت رو زیر سوال می بریم.

این حق هر کسیه که انتخاب کنه ، راه و روش زندگیشو ، منششو ، عقایدشو و... . اصلا انسان به همین تعقل و اختیاره که معنی پیدا می کنه وگرنه مزیتش نسبت به موجودات دیگه چیه؟

فعلا که دور ، دور ابوموسی ها و اسکندهای زمانه است ،که یا ناخواسته به خاطر حماقتشون تیشه به ریشه سرنوشت یک ملت میزنن و یا به خاطر قدرت طلبی هاشون کاملا هوشمندانه اهداف شوم خودشون رو اجرا می کنن.

می گن آقا محمد خان قاجار به ولیعهدش وصیت کرد که: برای اینکه با اقتدار حکومت کنی دو چیز رو بدون ،اول اینکه ملت زیر دست رو گرسنه  و دوم اینکه نادان  نگه بداری. این رمز موفقیت تو در حفظ قدرت خواهد بود!

وضعیت کنونی ملت ایران چقدر شبیه به توصیه آقا محمد خان می مونه!!! واقعا تاسف باره.