من نمی دانم کوته بین شده ام یا چیزهایی که می بینم کوته شده اند

و نیز نمی دانم موفقیت بین آدمها تقسیم می شود یا آدمها در آن

و نمی دانم سهم من با تو جابجا شده است یا نه

سهمم را گم کرده ام ، اندازه اش چقدر بود؟

آها ! یادم آمد. به اندازه رویایی که در سر دارم!

من چه چیزی در سر دارم؟

اه . نمی دانم . یادم رفت!

هی ! تو باید "رویا" داشته باشی . "رویا" . می فهمی؟

نه. نمی فهمم.

 این روزها آدمها چقدر بزرگ شده اند.

گنده اند . سایه شان روی سر آدم سنگینی می کند.

آدمها در ذهنم گنده اند . 

من قدم بهشان نمی رسد. چرا؟

من که کوتوله نیستم . هستم؟

آی " آدمها"

کوچک تر شوید.

من کم کم دارم ازتان می ترسم.

پی نوشت: شارژ بودن و شارژ کردن را بسی دوست دارم . حیف تخلیه بار شده ام.