تو رسانه های جمعی ایران بخصوص رادیو و تلویزیون گفتگوها و مناظره ها از دو حالت خارج نیست:

یا کلا افرادی دعوت میشن که کاملا در راستای خطوط فکری قدرت حاکم هستن و در نتیجه هیچ نگرانی ای از بابت اونا براشون پیش نمیاد

یا اینکه افراد مخالف هم دعوت میشن ولی ...

please shut up!

بدبختی اینه که راجع به هر چی بخوان بحث کنن آخرش برمیگرده به سیاست ! و در این فضای فوق العاده باز سیاسی میشه خیلی راحت و بی واهمه به اظهار نظر هم پرداخت . لابد!

البته همه ی اینا هم بد نیست ، واسه یاد گرفتن درس هایی برای زندگی خیلی هم خوبه . مثلا دوستانی که علاقه دارن از راه پاچه خواری به نون و نوایی برسن می تونن از همین شیوه رسانه ی( به قول صاحباش) ملی! تبعیت کنن و مطمئن باشن که حتما به نتیجه ی مطلوب خواهند رسید.

خداییش به عمرم بشری( جانداری!؟ موجودی!؟ شیئ ای!؟) به پاچه خواری و زهلمی این رسانه ملی ندیدم . البته یه چند تایی دیدم ولی فهمیدم کپی ای هستن از اصل.